راهنمای حقوقیِ موضوعات خانواده در ایران

1.   عقد نکاح و شرایط آن

عقد نکاح پایه‌ی رابطه‌ی حقوقی زن و شوهر است.  این عقد با ایجاب (پیشنهاد زن یا مرد) و قبول صریح (طرف مقابل) و با اعلام رضایت طرفین اصالتاً (یعنی شخصاً) یا وکالتاً (توسط وکیل زوجین، که معمولاً یک نفر عاقد است)، منعقد می‌شود و در دفترخانه‌های رسمی (محضرازدواج) ثبت می‌گردد. (ثبت ازدواج دائم و در مواردی موقت (صیغه)، از سوی زوج الزامی است و در صورت عدم ثبت مجازات دارد).

شروط ضمن عقد برای زوجه

در سند ازدواج رسمی، شروطی وجود دارد که زوجه می‌تواند با درخواست امضای آن‌ها توسط زوج از حقوق بیشتری برخوردار شود. که مهم‌ترین شروط عبارت‌اند از:

۲. حقوق و تکالیف مالی زوجین نسبت به یکدیگر

مهریه

مهریه مال یا وجه نقدی است که به موجب عقد نکاح بر عهده زوج قرار می‌گیرد و زوجه همان لحظه مالک آن می شود زوجه می‌تواند پس از ازدواج تمام یا بخشی از مهریه را مطالبه کند.

نفقه

نفقه شامل مسکن، پوشاک، خوراک، اثاث، بهداشت و هزینه‌های متعارف زندگی است. زوج موظف به تأمین نفقه زوجه دائمی است مشروط به اینکه زوجه «تمکین» داشته باشد. (در عرف به نفقه خرجی زن هم گفته می‌شود).

نفقه به دو قسمت تقسیم می‌شود؛ نفقه جاریه، نفقه حال حاضر و آینده زوجه است که از طریق دادگاه و با نظر کارشناس، مبلغ آن، تعیین می‌شود.(کارشناس در تعیین مبلغ نفقه، به شئون اجتماعی زوجه توجه می کند و هر چقدر تحصیلات و شغل زوجه یا خانواده او بالاتر باشد، نفقه بیشتری تعیین می‌شود، هر چند زوج ناتوان از پرداخت آن باشد!).

اقدام قضایی برای مطالبه نفقه زوجه

برای دریافت نفقه، زوجه دو مسیر دارد:

مسیر اول — دعوای حقوقی در دادگاه خانواده:

  1. مراجعه به دادگاه خانواده محل اقامت زوجه.  (صلاحیت ویژه — بخش ۳ را ببینید).
  2. تنظیم دادخواست مطالبه نفقه از طریق دفاتر خدمات قضایی.
  3. ارائه مدارک: سند ازدواج، استشهادیه محلی یا شهود، مدارک اثبات کننده‌ی هزینه‌های زندگی.
  4. جلسه دادرسی و در صورت اثبات ادعا، صدور حکم الزام زوج به پرداخت نفقه.
  5. در صورت قطعیت حکم به علت عدم تجدیدنظر خواهی در مهلت مقرر و یا تجدیدنظرخواهی و تایید حکم اولیه توسط دادگاه تجدیدنظر، و در نهایت عدم پرداخت پس از حکم، اجرائیه صادر و اموال زوج توقیف می‌شود و اگر مالی نداشته باشد، جلب و بازداشت می‌شود.

مسیر دوم — شکایت کیفری (ترک انفاق):

  1. طرح شکایت از طریق دفتر خدمات قضایی و مراجعه به دادسرای عمومی و انقلاب محل اقامت و ارائه شکایت کیفری.

نفقه فرزند

اقدام قضایی برای مطالبه نفقه فرزند

مطالبه نفقه فرزند معمولاً از طرف مادر که حضانت دارد) یا از طرف خود فرزند (اگر بزرگسال باشد، مطرح می‌شود:

ترک انفاق فرزند نیز مانند ترک انفاق زوجه، جرم و کیفری است.

جهیزیه

جهیزیه‌ای که زن به منزل مشترک شوهر آورده، متعلق به زوجه است و زوج حق فروش یا استفاده‌ی اختصاصی ندارد. در صورت جدایی، زوجه می‌تواند با ارائه‌ی لیست جهیزیه (ترجیحاً تنظیم‌شده در دفترخانه) آن را مطالبه کند. عدم ارائه‌ی لیست رسمی اثبات را دشوار می‌کند.

اقدام قضایی برای مطالبه جهیزیه

اگر زوج از استرداد جهیزیه زوجه خودداری کند، زوجه می‌تواند از طریق دادگاه اقدام کند:

  1. تهیه مدارک:  لیست جهیزیه، عکس از اقلام، فاکتورهای خرید، شهادت شهود یا پیام‌های مکتوب.
  2. تنظیم دادخواست مطالبه جهیزیه و ارائه به دادگاه خانواده از طریق دفتر خدمات قضایی.
  3. دادگاه جلسه رسیدگی برگزار می‌کند و طرفین ادله خود را ارائه می‌دهند.
  4. اگر لیست جهیزیه رسمی یا سند معتبری وجود داشته باشد، دادگاه زوج را ملزم به استرداد یا پرداخت بهای روز اقلام می‌کند.
  5. در صورت صدور حکم و عدم اجرا، اجرائیه صادر و از اموال زوج توقیف می‌شود و اگر مالی نباشد زوج جلب و زندانی می‌شود.

اموال و وسایلی که در دوران زندگی مشترک تهیه می‌شود.

در حقوق ایران، هرکس مال خود را خریده مالک آن است. اما:

وام ازدواج

وام ازدواج دولتی یا بانکی بر عهده‌ی هر دو نفر است مگر اینکه توافق دیگری شده باشد. در صورت جدایی، هر یک از زوجین مسئول پرداخت سهم وام خود است.

هدایای زوجین در  زندگی مشترک (طلا و حلقه و …)

اگر هدیه موجود باشد باید برگردانده شود؛ هدایا حکم هِبِه دارد و قابل استرداد است مگر، تلف، مفقود، یا تغییری در آن ایجاد شده باشد که دیگر قابل پس گرفتن نیست.

۳. حقوق غیرمالی زوجین

تمکین و محل زندگی مشترک

زوجه موظف به (تمکین عام (حضور در خانه مشترک) و خاص (روابط زناشویی است. زوج حق دارد محل سکونت را تعیین کند، مگر اینکه برای زوجه خطر یا ضرری داشته باشد. عدم تمکین موجب از بین رفتن حق نفقه زن می‌شود.

ریاست خانواده

به موجب ماده ۱۱۰۵ قانون مدنی، در روابط زوجین ریاست خانواده با شوهر است. با این حال، این ریاست در برابر حقوق قانونی زوجه محدود می‌شود.

حِضانت فرزند

برای دختر و پسر تا ۷ سالگی حضانت فرزند با مادر است. پس از ۷ سالگی؛  حضانت پسر از هفت تا پانزده سالگی با پدر و حضانت دختر از هفت تا نُه سالگی به پدر می‌رسد. پس از این سنین، حضانت به انتخاب خود فرزند است، اما دادگاه می‌تواند با توجه به مصلحت فرزند تصمیم دیگری بگیرد.

وِلایت فرزند

ولایت یعنی حق تصمیم‌گیری در امور مهم زندگی و دارایی فرزند.به کسی که ولایت فرزند را بر عهده دارد، وَلی نامیده می‌شود. به زبان ساده: کسی که ولی است، امور حقوقی و مالی فرزند را  انجام دهد.

در حقوق ایران، ولایت قانونی فرزند با پدر است. اگر پدر فوت کند، ولایت به جد پدری (پدربزرگ پدری) می‌رسد. مادر ولی قهری نیست مگر با حکم دادگاه به عنوان قیم تعیین می‌شود که همان اختیارات ولی را دارد.

مثال‌های عملی ولایت:

حضانت نگهداری روزانه) با مادر) است؛ ولایت تصمیمات حقوقی) با پدر)و پرداخت نفقه فرزندان هم حتی اگر حضانت با مادر باشد با پدر است این سه را با هم اشتباه نگیرید.

ملاقات فرزند؛

در صورتی که به علت طلاق یا هر دلیل دیگری، والدین فرزند در یک منزل سکونت نداشته باشند، هر یک از والد که طفل تحت حضانت او نیست، حق ملاقات با فرزند خود را دارد.

بر اساس قانون ملاقات فرزند، معمولاً ملاقات با فرزند برحسب توافق زوجین تعیین می‌شود.

بدین ترتیب، زوجین می‌توانند در مورد مدت زمان و محل ملاقات توافق کنند. اگر زوجین در این باره به توافق نرسند، قانون در مورد ملاقات با فرزند تصمیم‌گیری می‌کند.

معمولاً دادگاه‌ها هفته‌ای یک روز به هر یک از زوجین که فرزند در حضانت او نیست، اجازه ملاقات می‌دهد.

۴. طلاق در حقوق ایران

حق طلاق برای مرد

مرد به موجب ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی می‌تواند هر زمان که بخواهد همسر خود را طلاق دهد. برای طلاق، باید به دادگاه خانواده مراجعه کند، دادگاه از طریق مشاوره، فرصت آشتی می‌دهد و سپس گواهی عدم امکان سازش صادر می‌شود. پس از آن در دفترخانه طلاق ثبت می‌شود.

مانعی که در این نوع طلاق برای مرد وجود دارد این است که باید کُل مهریه را به زن، نقداً یا اقساط پرداخت کند، تا نصف دارایی که در طول زندگی مشترک به دست آورده را به زن بدهد، نِحله بدهد. اگر زوجه باکره باشد، مستحق نصف مهریه است.

حق طلاق برای زن

زن در شرع مقدس اسلام و قانون مدنی و خانواده ایران، به طور مستقیم حق طلاق ندار. ولی در موارد زیر می‌تواند درخواست طلاق کند:

پرونده های طلاق دارای سه مرحله ی رسیدگی بوده و هر یک از طرفین پس از رسیدگی در دادگاه نخستین (بدوی) حق اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان و پس از آن دیوان عالی کشور را دارند.

روش اقدام طلاق قضایی: ارائه دادخواست به دادگاه خانواده ←مشاوره ←ارجاع به داوری ←صدور رأی ←صدور گواهی عدم امکان سازش ←ثبت طلاق در دفترخانه.

طلاق توافقی:

طلاق توافقی زمانی است که هر دو طرف با جدایی موافقند و می‌توانند درباره تمام مسائل مالی و حضانت توافق کنند. این نوع طلاق سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر از طلاق یک‌طرفه است.

مراحل طلاق توافقی:

  1. هر دو طرف با هم به مراکز مشاوره خانواده مراجعه می‌کنند. (اجباری). و پس از اتمام جلسات مشاوره، گواهی مشاوره دریافت می‌شود.
  2. دادخواست طلاق توافقی از طریق دفاتر خدمات قضایی ثبت می‌شود.
  3. در جلسه دادگاه، توافقات مکتوب درباره مهریه، نفقه، حضانت، جهیزیه و سایر مسائل ارائه می‌شود.
  4. دادگاه گواهی عدم امکان سازش صادر می‌کند (معمولاً در یک یا دو جلسه).
  5. گواهی به دفترخانه طلاق ارائه می‌شود و پس از انجام آزمایش بارداری یا عدم بارداری، طلاق ثبت می‌گردد.

در طلاق توافقی، هر چه توافقات دقیق‌تر و مکتوب‌تر باشند، اختلاف بعدی کمتر خواهد بود.  بهتر است توافقنامه را با کمک وکیل تنظیم کنید.

۵. حقوق مالی زوجه هنگام طلاق

نِحلِه

نحله هدیه‌ای است که دادگاه در صورت طلاق به درخواست زوج و بدون تقصیر زوجه، با توجه به سنوات زندگی مشترک و توانایی مالی زوج تعیین می‌کند. این مبلغ اجباری است و دادگاه رأساً تعیین می‌کند. (یعنی مبلغ آن را خود دادگاه توسط کارشناس یا خود قاضی تعیین می‌کند و نظر زوجین در آن ملاک نیست).

اُجرت‌المِثل

اگر زوجه در طول زندگی کارهایی را که وظیفه‌ی شرعی او نبوده انجام داده باشد (مانند کارهای نظافت خانه، پخت و پز)، می‌تواند دستمزد آن را مطالبه کند. دادگاه با توجه به نوع کار، مدت زمان و نرخ روز، اجرت‌المثل تعیین می‌کند.

نَفَقِه ایام عِده

پس از طلاق رجعی، در مدت عده سه طهر یا حدود ۳ ماه) زوج موظف به پرداخت نفقه است. در طلاق بائن (خلع، مبارات، سه‌طلاقه نفقه ایام عده پرداخت نمی‌شود مگر اینکه زوجه باردار باشد.

مهریه هنگام طلاق

در هر نوع طلاقی چه از سوی زوج چه از سوی زوجه مهریه تعلق می‌گیرد، مگر اینکه زوجه در خُلع (طلاقی که به دلیل کراهتی که زن از مرد دارد و مایل به ادامه زندگی با مرد نیست) آن را ببخشد. مهریه کاملاً مستقل از علت طلاق است.

۶. روش اقدام قضایی

برای هر دعوای خانوادگی باید به دادگاه خانواده مراجعه کرد. مراحل کلی:

مستندات مهم: سند ازدواج، شناسنامه، مدارک اثبات دارایی، گواهی پزشکی، شهادت شهود، و هرگونه مکاتبات مکتوب یا پیام‌های دیجیتال.

7. صلاحیت ویژه دادگاه خانواده

یکی از استثناهای مهم در پرونده‌های خانواده با سایر پرونده‌ها این است که دعاوی خانوادگی برخلاف سایر دعاوی مدنی، در دادگاه محل اقامت زوجه رسیدگی می‌شوند، نه محل اقامت زوج.

این قانون برای حمایت از زوجه وضع شده است؛ چون معمولاً زوجه پس از جدایی به شهر اصلی خود بازمی‌گردد و رفتن به دادگاه محل اقامت زوج برای او هزینه و سختی ایجاد می‌کند.

دعاوی مشمول این صلاحیت ویژه عبارتند از: مطالبه مهریه، نفقه، طلاق، حضانت، جهیزیه و سایر دعاوی ناشی از عقد ازدواج.

اگر زوجه در تهران زندگی می‌کند و زوج در اصفهان، زوجه می‌تواند دادخواست خود را در دادگاه خانواده تهران مطرح کند.

هشدار: امور حقوقی و دادگاهی نیازمند تخصص و دانش حقوقی است و حقوق خانواده، بسیار گسترده و عمیق است و برای هر بخش آن، چندین کتاب نوشته شده است. بنابراین با مطالعه این متن و سایر مطالب حقوقی کوتاه، نمی‌توان در دادگاه اقدام حقوقی انجام داد و باید توسط وکیل دادگستری هرگونه اقدام حقوقی و دادگاهی را انجام داد.

دفتر حقوقی سینا پهلوان و همکاران، مسئول اقدامات شما با این مطالب و یا برداشت های نادرست افراد از این متن نیست.

پرسش های خود را از وکلای متخصص دفتر حقوقی و وکالت سینا پهلوان و همکاران بپرسید.

وکلای این دفتر با وکالت در حدود هزار پرونده خانواده و مشاوره در حدود ده هزار مورد، دانش و تجربه ی لازم را برای حل مشکلات حقوقی شما دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *